Inny klimat…

Wyłączyłam się. Wyłączyłam się i już. Trzy tygodnie ustawicznej pracy włącznie z weekendami, remontów w mieszkaniu, a co się z tym wiąże brakiem miejsca, żeby mieć święty spokój, spowodowały, że dzisiaj wyłączyłam telefon, przez cały dzień odpuściłam sobie Internet, radio i telewizję. Nic nie chcę słyszeć – no może za wyjątkiem jakiejś dobrej muzyki, nic nie chcę wiedzieć i nikogo nie chcę oglądać. Wprowadzam się w inny klimat. Z przyjemnością skupiłam się na byciu z samą sobą. I wybrałam czynności, które pozwalają mi nie myśleć o niczym i nie potrzebuję wtedy żadnego towarzystwa. Umyłam samochód, co jak zwykle bywa sprowadzi deszcz. Wypiłam sułtańską kawę, zrobiłam sobie domowe SPA i w końcu poczułam, że odpoczywam. W takim wyłączonym klimacie zamierzam także spędzić jutrzejszy dzień, dlatego ugotowałam zapas obiadu na dwa dni, żeby nic nie robić  i nic ani nikt nie jest w stanie zakłócić tego stanu. A od poniedziałku… W sumie co mnie dzisiaj obchodzi co będzie w poniedziałek. Co będzie, to będzie.

Brokułowo - lubczykowa zupa krem

2 duże brokuły podzielone na mniejsze różyczki

3 duże liście jarmużu

2 ząbki czosnku posiekane w grube plasterki

1 biała cebula grubo pokrojona  

3 duże listki lubczyku

100ml śmietany 18%

1l bulionu warzywnego

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

różowa sól himalajska

oliwa z oliwek

W garnku rozgrzewamy oliwę z oliwek, przesmażamy na niej czosnek i cebulę. Dorzucamy brokuły, jarmuż i lubczyk. Mieszamy i chwile smażymy. Zalewamy wszystko bulionem i gotujemy pod przykryciem 10 minut. 

Dolewamy śmietanę, przyprawiamy zupę solą i pieprzem. Miksujemy na krem. Podajemy ze świeżo startym parmezanem/ grzankami/ kleksem śmietany – co kto lubi.   

     

Koniec lata…

Wracam z pracy do domu, piątek jak zwykle bardzo męczący – mnóstwo lekcji, sprzątanie, pranie. Znajduję jednak godzinę na popołudniowy spacer. Po całym dniu gadania nie bardzo chce mi się rozmawiać. Szukam raczej spokoju i ciszy przed kolejnymi działaniami jutro i w kolejnym tygodniu. Idę wolno, bo nie spieszy mi się jakoś specjalnie. Oglądam i zbieram pojedyncze kasztany, które spadają już z drzew. Kiedyś gdzieś przeczytałam czy usłyszałam, że wpływają na harmonię. Prawda to czy nie – nie wiem, ale lubię je zbierać. Leżą sobie później na biurku do momentu, kiedy stwierdzam, że zrobiły się matowe i brzydkie. Pod stopami szeleszczą suche już liście. Nadal niby jest ciepło, choć w powietrzu wyczuwam już chłód, dlatego zawijam się w szary sweter z ogonami. Wracam powoli do równowagi i czuję przypływ energii. Tak, stanowczo to koniec lata, choć w ogrodzie zbieram jeszcze pojedyncze mało kształtne cukinie. Nachodzi mnie myśl, żeby coś zjeść. Nic wyszukanego, kilka składników o wyrazistym smaku – gorgonzola, suszony pomidor, bazylia, oliwa z oliwek. Wracam do domu, jem i zaparzam zieloną herbatę, bo jak mawia właściciel herbaciarni w Ustce: ,,Pijemy herbatę, by zapomnieć o zgiełku dnia”. Tego mi trzeba było. 

Pieczone roladki z cukinii – podajemy z prosecco

12 roladek

3 średnie cukinie

sól

100g sera gorgonzola pokruszonego

6 suszonych pomidorów w oliwie, pokrojonych w cienkie plasterki

świeża bazylia lub 1 łyżeczka suszonej Appetita

Marynata:

4 łyżki oliwy z oliwek i dodatkowo do nasmarowania

1 duży ząbek czosnku, drobno posiekany

świeżo mielony kolorowy  pieprz Appetita

Rozgrzej piekarnik do temperatury 180 stopni.

W młynku Kenwood  połącz składniki marynaty. Cukinie pokrój w podłużne paski. Ułóż na talerzu, posól i zostaw na 40 minut, aby zmiękły. Po tym czasie osusz je papierowym ręcznikiem. Na naoliwionej blasze rozłóż cukinię i skrop marynatą. Piecz 10 minut, aż brzegi się zrumienią. Przewróć na drugą stronę, przesmaruj jeszcze marynatą i piecz minutę. Wyjmij cukinie i zostaw do ostygnięcia.

Na końcu każdego plastra cukinii połóż kilka kawałków sera, suszonych pomidorków, bazylię. Zwiń w roladki i ułóż na półmisku. Udekoruj listkami bazylii lub oregano.

Dziecięce upodobania…

Gotowanie w ekstremalnych warunkach powoli mam opanowane. Szał remontowy w  toku, dlatego, przebijając się przez ścieżkę gratów stojących tu i tam, wchodzę do w miarę uporządkowanej kuchni, która daleka jest nadal jeszcze od ideału. Można jednak w niej na tyle sprawnie działać, że bez problemu przygotowałam w niej kolację na 12 osób plus obiad dla siebie – tylko 11 dań łącznie. W takich warunkach zachciało mi się jeszcze eksperymentować w wypiekaniem chleba. To, że lubię dynię nie jest tajemnicą, dlatego w sezonie staram się upychać ją gdzie tylko się da. Tym razem padło na chleb, który, co dziwne, upodobały sobie dzieci. 

Dlaczego dziwne? Kiedy decydowałam jakie przyprawy się w nim znajdą, nie spodziewałam się, że tak wyraziste smaki jak gałka muszkatołowa i kolendra znajdą upodobanie u najmłodszych. A jednak. W sumie nie powinno mnie to jakoś specjalnie dziwić, bo spotkałam kiedyś na swojej drodze małą dziewczynkę, która ze smakiem zajadała się mięsami z górą sosu czosnkowego albo też potrafiła zjeść 3 kawałki masiastego tortu i płakać w momencie, kiedy tort znikał ze stołu. Myślę, że dziecięce upodobania nie przestaną mnie zaskakiwać nigdy.      

Chleb dyniowy

600g mąki pszennej typ 750

300g mąki pszennej pełnoziarnistej

500g pure dyniowego*

300g wody

3 łyżeczki soli

1 łyżeczka kolendry Appetita

0,5 łyżeczki gałki muszkatołowej Appetita

20g świeżych drożdży

50g prażonych pestek dyni

Do miski wsypujemy mąki, sól, zmiażdżoną w moździerzu kolendrę, gałkę muszkatołową. W wodzie rozpuszczamy drożdże i wlewamy mieszaninę. Dodajemy pure dyniowe. Wyrabiamy ciasto na pierwszej prędkości robota przez 3 minuty, dosypujemy prażone pestki dyni i jeszcze chwilę wyrabiamy ciasto. Przykrywamy miskę i czekamy aż ciasto urośnie – około 1,5 godziny. Po tym czasie formujemy bochenek, układamy w formie i odstawiamy do wyrośnięcia na godzinę. Piekarnik rozgrzewamy na 210 stopni, chleb pieczemy 40 minut. Studzimy na kratce kuchennej.

*Pure dyniowe

0,5 średniej dyni – obieramy i kroimy w grubą kostkę

listki z kilku gałązek świeżego tymianku lub 0,5 łyżeczki suszonego Appetita

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

różowa sól himalajska

2 nieobrane ząbki czosnku

oliwa z oliwek do skropienia

Blachę wykładamy papierem do gotowania, układamy na niej dynię, czosnek, posypujemy tymiankiem, solą i pieprzem. Skrapiamy oliwą. Pieczemy 20 minut w piekarniku nagrzanym do  180 stopni. Wyjmujemy z pieca. 

Studzimy, obieramy czosnek i wszystko przekładamy do malaksera. Miksujemy na gładką masę.

Zapędzać i zapędzać…

Nim się obejrzałam mam za sobą połowę września i zastanawiam się, kiedy to przeleciało. Jak zwykle wpadłam w dziki wir i pozwalam mu się nieść. Organizuję się tak, żeby ze wszystkim zdążyć i wszystko zrobić. Łączę pracę z remontem, którego końca nie widać i pewnie przez dłuższy czas widzieć go jeszcze nie będę. Ale, ale powoli odzyskuję przestrzeń i widzę efekty. Tymczasem zorientowałam się, że na blogu zrobiły się zaległości. I jak tu wszystko pogodzić, kiedy doby nie da się wydłużyć? Jeść i gotować trzeba, bo chociaż to jest moment, kiedy można wytchnąć i oderwać się od rzeczywistości. Z radością odkryłam, że Pani Dynia wystawiła szary kartonik z informacją ,,Sprzedam dynie”. Nie mogłam oprzeć się pokusie, żeby jej nie odwiedzić i nie zaopatrzyć się w długo oczekiwane, pomarańczowe, pękate cuda. Wzięłam od razu dwie. A co…, jak szaleć, to bez kasku. Jedna poleciała od razu na pierwszy ogień, z połowy zupa, z drugiej puree na chleb dyniowy. Co roku kombinuję nad udoskonaleniem receptury na krem dyniowy. Tym razem upiekłam pokrojoną dynię z porem, czosnkiem, pomidorami, oliwą, kolendrą, płatkami chili i chińską przyprawą, o której kilka razy już wspominałam. Lubię orientalne klimaty, dlatego dla złagodzenia nieco ostrości do całości zupy dolałam mleko kokosowe. Wyszła smaczna pikantna i kremowa zupa, którą jadłam sobie dwa dni z rzędu i mogłabym jeszcze kilka następnych. A zapędzać i zapędzać bardzo lubię.

Orientalny krem dyniowy

0,5 mniejszej dyni obranej i pokrojonej w grubą kostkę

9 pomidorów czereśniowych

4 ząbki czosnku

2 małe pory

puszka mleka kokosowego

3 puszki wody

różowa sól himalajska

1 łyżeczka zmiażdżonej kolendry Appetita

1 łyżeczka chińskiej przyprawy

szczypta płatków chili

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

Na blaszce wyłożonej papierem do gotowania układamy dynię, czosnek, pomidory, por, przyprawiamy solą, pieprzem, kolendrą, chili i  chińską przyprawą. Skrapiany oliwą z oliwek. Pieczemy w piekarniku nagrzanym na 150 stopni przez 30 minut. 

Następnie obieramy czosnek z łupinek. Wrzucamy go razem z upieczonymi warzywami do garnka, wlewamy wodę i mleko kokosowe. Blenderujemy na gładki krem. W razie potrzeby doprawiamy solą i zagotowujemy. Podajemy zupę samodzielnie lub z prażonymi pestkami słonecznika lub dyni. Możemy polać także zupę olejem dyniowym.