Cukiniowy szał…

Wiosną, kiedy zagospodarowywałam ogród, zasiałam dwa gatunki cukinii – zieloną i żółtą plus kabaczka. Nie przewidziałam jednak, że z jednego rzędu tych roślin latem będę miała zbiór nie do przerobienia. Co drugi dzień przynoszę 11- 12 różnokolorowych cukinii. Kabaczek dopiero zaczyna owocować, dlatego jeszcze nie ma z nim kłopotu. Co robić z nadmiarem? Obdarowuję zatem znajomych, którzy nie mają ogrodu albo po prostu nie zasiali wiosną cukinii i teraz z radością je przyjmują. Sama ciągle kombinuję do czego by tu je jeszcze wykorzystać. I tak w tym sezonie – gotuję cukinię tak po prostu i podaję z masłem jako dodatek do mięs, przesmażam na oliwie z cebulką, papryką, czosnkiem i ziołami i podaję na makaronie, przyrządzam cukinię w wersji słodko – kwaśnej z dodatkiem kremu balsamicznego, rodzynek i prażonych orzechów piniowych, przygotowuję sałatki z surowej z dodatkiem orzechów laskowych, czosnku, mięty i  oliwy. W końcu przyszedł czas na zupę i placki, ale o nich będę pisać w kolejnym wpisie w połączeniu z daniem mięsnym. Nie chciałam jednak, żeby to był taki zwykły krem cukiniowy, bo obawiałam się zbyt delikatnego smaku, a ten przywodzi mi na myśl papkowate zupki dla bobasów. A że w ogrodzie mam nadmiar nie tylko cukinii, zdecydowałam się na krem pomidorowy. Połączyłam jednak w nim pomidory gotowane i surowe, które, co ciekawe, złagodziły kwasowość i wpłynęły dość mocno na zabarwienie. W sumie obie zupy dobrze się łączą pod względem smakowym i ładnie razem wyglądają.  

A co najważniejsze nie są nudne. Uprzedzam jednak, zanim zabierzecie się za gotowanie, aby obie zupy przyrządzić, potrzebne jest trochę czasu. Na szczęście są jeszcze wakacje, dlatego nie wpadam w szał nie tylko cukiniowy.

Dwukolorowa zupa krem

Wywar

2 duże marchewki pokrojone na kawałki

2 pietruszki z natką pokrojona na duże kawałki

1 cebula posiekana w pióra

liście pora

pęczek liści selera grubo posiekanych

3 łyżki oliwy z oliwek

kilka ziaren czarnego pieprzu

kilka ziaren ziela angielskiego

3 liście laurowe

1l wody

sól

Krem jasny - cukiniowy

1 średnia żółta cukinia pokrojona na większe kawałki

1 mała żółta cukinia pokrojona  w kostkę

2 szalotki posiekane  w pióra

1 ząbek czosnku pokrojony w plasterki

pęczek natki pietruszki grubo posiekany

1 łyżka świeżego oregano lub 1 łyżeczka suszonego oregano Appetita

sól

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

3 łyżki oliwy z oliwek

250ml wywaru

100ml śmietany 36%

Krem czerwony – pomidorowy

1kg pomidorów plus 4 pomidory malinowe

2 ząbki czosnku

1o liści bazylii lub łyżeczka suszonej Appetita

1 łyżka świeżego oregano lub 1 łyżeczka suszonego oregano Appetita

1 gałązka tymianku lub pół łyżeczki suszonego Appetita

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

sól

4 łyżki śmietany 36%

Wywar

Do rozgrzanego garnka wlewamy oliwę. Dorzucamy warzywa i przesmażamy 5 minut. Dodajemy pieprz, ziele angielskie, liście laurowe i sól. Mieszamy. Dolewamy litr wody i gotujemy 40 minut. Wywar odcedzamy. Warzywa można użyć np. do tradycyjnej sałatki.

*Potrzebujemy go tutaj niewiele, dlatego resztę można zamrozić.

Krem jasny – cukiniowy

Na rozgrzaną patelnię wlewamy oliwę z oliwek, przesmażamy na niej szalotki i czosnek. Dorzucamy dużą cukinię, przyprawiamy solą i pieprzem. Dusimy pod przykryciem 20 minut. Następnie dodajemy małą cukinię, natkę i oregano i dusimy kolejne 5 minut. Studzimy. Przekładamy warzywa do blendera i miksujemy. Dolewamy bulion i śmietanę i znowu chwilę miksujemy. W razie potrzeby doprawiamy jeszcze solą i pieprzem.

Krem czerwony – pomidorowy

Kilogram pomidorów kroimy w grubą kostkę. Wrzucamy do garnka. Dodajemy czosnek, liście bazylii, gałązkę tymianku i oregano. Gotujemy bez przykrywki około 30-40 minut, aż pomidory będą się rozpadać. Przyprawiamy solą i pieprzem i zagotowujemy. Przecieramy pomidory przez gęste sito. Do kielicha blendera wkładamy pokrojone na ćwiartki świeże pomidory

i miksujemy. Dolewamy wcześniej ugotowany przecier i 4 łyżki śmietany. Miksujemy. 

*Przed podaniem oba kremy podgrzewamy. Każdego z nich nabieramy filiżanką równą ilość i jednocześnie wlewamy na talerz. W ten sposób powstaje nam dwukolorowa i dwusmakowa zupa krem. Dekorujemy ją bazylią grecką.

Smaki dzieciństwa…

Aromaty i smaki letniego, wiejskiego domu przenoszą mnie do czasów dzieciństwa. Latem wyjeżdżałam na wakacje do babci. Tam, zwłaszcza w sierpniu, panował w ogrodzie i kuchni zgiełk od samego rana. Depcząc  jeszcze mokrą od rosy trawę, zrywałyśmy śliwki, jabłka. Babcia wypiekała najpyszniejsze na świecie wysokie ciasta drożdżowe z owocami i kruszonką. Smażyła na piecu węglowym w wielkim kotle powidła śliwkowe. Zapachów i smaków było co nie miara. Nawet gorąco nikomu nie przeszkadzało w tej pracowitej atmosferze. Czasami tęsknię, dlatego postanowiłam choć przez chwilę znowu poczuć się jak w babcinym domu. Z miseczką pobiegłam do ogrodu po mirabelki. Całkiem sporo ich w tym roku, bo gałęzie aż uginają się pod ich ciężarem.

I ochoczo zabrałam się do pracy nad ciastem drożdżowym. Uwielbiam ten czas, kiedy miesza się rozczyn i czeka aż wyrośnie. A dalej postępuje krok za krokiem, by powstało ciasto bliskie babcinemu ideałowi, a wymaga to trochę cierpliwości. Niestety, samemu nie odtworzy się atmosfery bliskości, bo wszystko robię teraz sama już w swoim domu. Jednak sama praca i słodkie zapachy choć na chwilę pozwalają wrócić do przeszłości. W końcu zawsze mamy w sobie coś z dziecka.   

 

Mirabelkowy placek drożdżowy

Ciasto

400g mąki pszennej

60g cukru

2 jajka

25g świeżych drożdży

200ml ciepłego mleka

50g masła

szczypta soli

300g żółtych mirabelek

Krem orzechowo-waniliowy

85g masła

50g cukru

2 łyżki mielonych orzechów laskowych

1 cukier wanilinowy Appetita lub 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego

Ciasto

Do miseczki wlewamy kilka łyżek ciepłego mleka, dosypujemy łyżeczkę cukru, łyżkę mąki i wkruszamy drożdże. Dokładnie mieszamy, przykrywamy i odstawiamy, aby zaczyn podrósł. 

W tym czasie rozpuszczamy masło. Jajka ubijamy z cukrem. 

Do mąki wsypujemy sól, dodajemy rozczyn, ubite jajka i wyrabiamy robotem na pierwszej prędkości ciasto. Dolewamy mleko i cały czas wyrabiamy. Następnie stopniowo dolewamy masło i wyrabiamy ciasto na drugiej prędkości. 

Kiedy ciasto jest gładkie i przestaje błyszczeć, przykrywamy miskę ręcznikiem i odstawiamy na około 40 minut do wyrośnięcia. 

W tym czasie myjemy mirabelki, przekrawamy na połówki i wyjmujemy pestki.

Przygotowujemy krem

Wkładamy masło do miski, dosypujemy cukier, cukier wanilinowy lub dolewamy ekstrakt waniliowy i miksujemy na krem. Następnie dosypujemy mielone orzechy laskowe i chwilę jeszcze miksujemy. Przekładamy krem do szprycy.

Gdy ciasto wyrośnie, wyjmujemy je na stolnicę i zagniatamy. Rozwałkowujemy na wielkość blachy – moja miała 36x26. Przekładamy ciasto na blachę. Przykrywamy ręcznikiem i czekamy aż wyrośnie – około 20 minut.

Następnie robimy w cieście dołki, napełniamy je kremem i układamy na nim połówki mirabelek – skórką do dołu. 

Znowu odstawiamy do wyrośnięcia. Pieczemy 35 minut w 200 stopniach. 

Gdy placek ostygnie, posypujemy cukrem pudrem.

Chlebowe próby… cz.3

Eksperymentów z ciastem chlebowym ciąg dalszy, tym razem zainspirowałam się robiąc zakupy w pobliskim młynie w Bardzie. Powoli wzbogacają ofertę i obok typowych rodzajów mąki można już u nich zakupić mąkę kukurydzianą, ryżową czy jaglaną. To właśnie ta ostatnia znalazła zastosowanie w najnowszym chlebowym wypieku. Tak na próbę wzięłam tylko 2 kg, bo w chwili zakupu jeszcze do końca nie miałam pomysłu co z niej zrobię. W zasadzie samodzielnie nic szczególnego nie da się z niej zrobić, jednak dobrze łączy się z mąką pszenną, dlatego te rodzaje wykorzystałam. Jak się okazało ciasto po zarobieniu było ładne i jasne. No i chyba chleb zyskał jeszcze na zdrowotności, bo mąka jaglana jest lekkostrawna, posiada właściwości antywirusowe. Co ciekawe znalazłam również informację, że jako jeden z nielicznych produktów zawiera krzemionkę , która ma ogromny wpływ na nasze stawy, paznokcie, włosy oraz skórę. Z racji moich upodobań do wyrazistych smaków dorzuciłam prażony sezam i słonecznik oraz dodałam odrobinę kminku. W sumie dobrze połączyły się smaki mąk, ziaren i kminku. 

Myślę, sobie, że ta wersja nie domaga się jakichś wyrazistych w smaku dodatków, można go zjeść z samym masłem – tu moje ostatnie odkrycie masłem kozim, które według mnie jest przepyszne. 

Jeśli jednak wolicie jeszcze coś na chlebek, wybierzcie coś delikatnego w smaku, żeby czuć smak chleba. Moim domownikom smakował, cieszył ich również fakt, że chleb jest w wersji wytrawnej, a nie ze słodkimi dodatkami typu suszone owoce, bo te ostatnie o ile pasują do serów z wędlinami już mniej.

Chleb z mąką jaglaną i ziarnami

Levain

140g mąki pszennej chlebowej

170g wody

50g zakwasu żytniego

Mieszamy składniki, przykrywamy i odstawiamy na 12-16 godzin.

Namaczanie ziarna

60g siemienia lnianego

190g wody

Ziarna zalewamy wodą, przykrywamy i odstawiamy na taki sam czas jak levain.

Ciasto chlebowe

345g maki pszennej chlebowej

345g mąki jaglanej

70g mąki żytniej razowej

110g prażonych ziaren słonecznika

50g prażonego sezamu

320g wody

20g soli kamiennej

1 łyżeczka kminku Appetita - można wybrać wersję mieloną, ja wybrałam cały

10g świeżych drożdży

namoczone siemię lniane

levain

Wkładamy wszystkie składniki do miski i wyrabiamy ciasto 3 minuty na pierwszej prędkości robota. Dalej kolejne 3 minuty na drugiej prędkości. Z racji dodatku mąki jaglanej siatka glutenowa nie będzie mocna.

Wyrobione ciasto chlebowe odstawiamy do wyrastania na 2,5 godziny. Składanie wykonujemy dwa razy - co 50 minut. Po tym czasie dzielimy ciasto na dwa bochenki i przekładamy do foremek. 

Odstawiamy do wyrastania na około 1 – 1,5 godziny. Pieczemy 40 – 45 minut w temperaturze 240 stopni.

Ja oczywiście piekłam w garnku żeliwnym, dlatego ostatni etap jest nieco inny. Z wyrośniętego ciasta formuję duży bochenek i układam go w koszyku do wyrastania. Chleb wyrasta około godziny. Piekarnik razem z naczyniem żeliwnym nagrzewam do 240 stopni. Wyrośnięty bochenek przekładam do gorącego naczynia i 30 minut piecze się pod przykryciem, kolejne 30 minut bez przykrywki. Wyjmuję chleb i studzę na kratce kuchennej.