Kaczka, kaczka…

Podobno drobiowe, a dokładniej z kurczaka mięso jest zdrowe.  Podobno… Dlaczego podobno? Ostatnio miałam okazję obejrzeć mało apetyczny proceder ostrzykiwania mięsa drobiowego. Może lepiej podaruję sobie opis czym i jak to paskudnie wyglądało. Wystarczy słowo paskudnie i tyle. Zastanawiam się co jeszcze z produktów spożywczych  zostanie mi obrzydzone. Omijam to, co zawiera syrop glukozowo – fruktozowy, to, co jest wysoko przetworzone, ,,sery” seropodobne, wszelkiego rodzaju pasztety, mielonki i inne dziwne mieszaniny. A teraz zaczęłam omijać mięso z kurczaka. Przerzuciłam się więc na kaczki, ciekawe kiedy trafię na coś, co mi je obrzydzi? Mam nadzieję, że to szybko nie nastąpi, bo naprawdę mi zasmakowały. Jakoś wcześniej nie byłam do nich przekonana, w sumie sama nie wiem dlaczego. Smakują dobrze, jeśli się je dobrze przyrządzi można zjeść naprawdę dobre danie. I nie zajmuje sporo czasu w przygotowaniu, no chyba że porwę się na pieczenie kaczki w całości, co może trochę potrwać. Nie tym razem. Postawiłam więc na kombinację z pomidorami marynowanymi, które są nieco słodkie, ale i kwaskowe, co wydawało mi się być dobrym dodatkiem. Dalej sięgnęłam po moją ulubioną mieszankę przypraw, którą nazwałam sobie myśliwską i czosnek. Żeby nie było zbyt ostro w smaku dodałam nieco mleka dla uzyskania kremowości. I co? Udało się. Spróbujcie sami.   

  

Filety z kaczki w sosie myśliwskim

2 filety z kaczki

różowa sól himalajska

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

Sos

3 marynowane pomidory

3 łyżeczki pesto Rosso

100 mleka skondensowanego

2 ząbki czosnku posiekane w cienkie plasterki

sól

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

przyprawa myśliwska – receptura tutaj

Filety z kaczki nacinamy od strony skóry w drobną kratkę. Przyprawiamy solą i pieprzem. Rozgrzewamy patelnię, a następnie układamy na niej filety od strony skóry – osmażamy na rumiano – około 5 minut. Następnie odwracamy mięso i znowu osmażamy 3-4 minuty. Zdejmujemy mięso z patelni, zlewamy tłuszcz. Wrzucamy czosnek i chwilę przesmażamy, dodajemy zblenderowane marynowane pomidory 

i mieszamy, zagotowujemy. Następnie dodajemy pesto i wlewamy mleko, przyprawiamy solą, pieprzem i przyprawą myśliwską. Mieszamy i zagotowujemy. Wkładamy na 3-4 minuty mięso i pod przykryciem dusimy. Podajemy z kaszą pęczak.   

Chleb i sery…

W ostatnią niedzielę poszalałam z zakupami na cyklicznie odbywającym się w Poznaniu w centrum handlowym M1 targu żywności. Bardzo go lubię, bo można podczas jego trwania kupić: wyśmienite wędliny, swojskie chleby, oleje, kasze, różne rodzaje mąki, przyprawy, suszone owoce, oliwki i wiele innych produktów. Jednak tym, co mnie interesowało ostatnio najbardziej były sery. W jednym ze stoisk można zakupić właśnie rozmaite sery kozie i z mleka krowiego. Wybór jest ogromny, bo są i wędzone, i czyste, i z przyprawami, i śmietankowe, i jogurtowe. Tym razem wybrałam koryciński z czarnuszką i kozieradką – chociaż to połączenie budziło moje obawy, bo smak każdej z tych przypraw jest specyficzny i trudno mi było wyobrazić sobie jak smakują łącznie, wędzony kozi z czosnkiem  niedźwiedzim, śmietankowy twaróg i wędzony ser dojrzewający z mleka krowiego. A skoro postawiłam na naprawdę dobrej jakości sery, nie było wyjścia jak popracować nad nowym chlebem. Bardzo smakuje mi w pieczywie połączenie go z suszonymi owocami i prażonymi orzechami laskowymi. 

Najczęściej wybieram śliwkę – także wędzoną lub żurawinę. Tym razem zdecydowałam się na całą suszoną żurawinę, 

którą także zakupiłam w niedzielę. Postawiłam na pieczywo mieszane, czyli pszenno – żytnie na zakwasie. Powstał naprawdę smaczny chleb, który świetnie pasuje z serami właśnie.  

Chleb z żurawiną i orzechami laskowymi

Zakwas:

60g zakwasu żytniego

200g mąki żytniej typ 720

180g wody

Ciasto właściwe:

zakwas

500g mąki pszennej chlebowej typ 750

100g mąki żytniej razowej typ 2000

100g całej żurawiny

120g prażonych orzechów laskowych

400g wody

2 łyżeczki kamiennej soli

*opcjonalnie:

10g świeżych drożdży

1 łyżeczka zmiażdżonej w moździerzu kolendry Appetita

Wszystkie składniki zakwasu mieszamy w misce, przykrywamy i odstawiamy na 12-16 godzin.

Następnego dnia do dużej miski wsypujemy oba rodzaje mąki, kamienną sól, dodajemy zakwas, 

żurawinę, orzechy i wlewamy wodę. Wyrabiamy ciasto na pierwszej prędkości robota 3 minuty, a następnie na drugiej prędkości – 5 minut. 

Przykrywamy miskę i odstawiamy ciasto do wyrośnięcia – jeśli dodamy drożdże będzie to trwać około 2-3 godzin, jeśli nie dodamy ciasto wyrasta 8 godzin. 

Następnie formujemy bochenek i znowu odstawiamy do wyrośnięcia.

Pieczemy w naczyniu żeliwnym – piekarnik wraz z naczyniem nagrzewamy do 230 stopni, następnie przekładamy bochenek i pieczemy pod przykryciem 30 minut, po tym czasie odkrywamy naczynie, zmniejszamy temperaturę do 210 stopni i pieczemy kolejne 30 minut.

Znośna lekkość bytu…

Gotowanie wkracza z wiosennej w letnią fazę, staje się coraz łatwiejsze i przyjemniejsze. Dlaczego? Po pierwsze nigdzie nie muszę jechać po zakupy, bo w ogrodzie pojawia się coraz więcej roślin, owoców, warzyw, które można przynieść do domu i po prostu zjeść lub połączyć w jakąś smaczną kompozycję. Po drugie dzięki marce Kenwood moja kuchnia została uzupełniona o kolejny bardzo dobry gadżet – mianowicie młynek. 

Dzięki niemu mogę sobie szybko zmielić kawę, przygotować sosy, posiekać mniejsze ilości produktów i jak zwykle to, co mnie bardzo cieszy, pozwala oszczędzać czas i jest funkcjonalny, bo nie ma z nim zbyt dużo pracy przy montowaniu, demontowaniu i myciu. Czerwiec jest dla mnie trudnym czasem, bo w pracy mam nawał obowiązków i jakoś trudno mi zebrać się do gotowania, chociaż bardzo to lubię i pozwala mi się zrelaksować. Staram się jednak nie tracić głowy i odżywiać się racjonalnie i zdrowo, dlatego mimo wszystko gotuję sama i nie opieram się na gotowcach czy daniach z proszku. Tym razem połączyłam owoce z warzywami w sałatce, dodając do niej lekko słodkawy sos z dodatkiem odświeżającej mięty i  estragonu, który wprost uwielbiam. Dalej dołączyłam chrupiącego kurczaka w tempurze z dodatkiem słodkawej przyprawy. Wyszedł całkiem smaczny i szybki obiad, a byt stał się lekki i znośny.   

Filety z kurczaka w tempurze z sałatką

Sałatka

mała główka sałaty masłowej

1 pomidor malinowy

300g truskawek

100ml oliwy z oliwek

1,5 łyżeczki mniszkowego miodu

sok z połowy cytryny

różowa sól

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

2 łyżki listków mięty

2 łyżki listków estragonu

Sałatę płuczemy, odwirowujemy i rwiemy na mniejsze części. Pomidor kroimy w ósemki, truskawki na połówki lub ćwiartki. Oliwę i sok z cytryny wlewamy do młynka, dodajemy miód, przyprawy i zioła, miksujemy. Sosem zalewamy sałatę, pomidory i truskawki, mieszamy.  

Filety

2 pojedyncze filety z kurczaka – każdy przekrojony na trzy części

przyprawa do kurczaka słodko – kwaśna Appetita

świeżo mielony czarny pieprz Appetita

różowa sól

mieszanka do przygotowania tempery

lodowata woda

olej ryżowy

Filety przyprawiamy mieszanką przypraw, solą i pieprzem. Odstawiamy na pół godziny. 

Po tym czasie przygotowujemy tempurę – mieszankę zalewamy lodowatą wodą, powinno powstać lejące się ciasto. Zanurzamy w nim mięso i wrzucamy na rozgrzany olej. Smażymy do uzyskania rumianej panierki – około 6 minut.  Podajemy z sałatką.

Tradycyjnie…

Jest w moim domu książka, która wygląda, no powiedzmy delikatnie, na bardzo zniszczoną – to Kawalerska kuchnia. W sumie to żadna rewelacja, kiedy bliżej jej się przyjrzeć, okazuje się , że przepisy wcale nie są jakoś szczególnie ciekawe, co gorsza w niektórych zaleca się użycie - cytuję – opakowanie deseru Cella, kremu Malla, których nigdy na oczy nie widziałam i mam nadzieję, że nie ujrzę. Ale, ale…, oprócz dziwadeł są w niej naprawdę dobre receptury na takie tradycyjne potrawy, które wielu z nas kojarzą się z domem rodzinnym, kiedy to nasze babcie, mamy królowały w kuchni. I tak mogę przyrządzić tradycyjne: rolmopsy w oleju, marynowane śledzie, kurczaka w potrawce, ołatki mięsne, żeberka duszone w kapuście. Powiem tak, na naszych blogach przechwalamy się finezyjnymi potrawami w nowatorskim stylu, podróżujemy kulinarnie po świecie, ale uważam, że za punkt wyjściowy musimy przyjąć tradycyjną kuchnię polską i dobrze rozeznać się w jej podstawach i regionalnych odmianach tego co nasze. W związku z tym regularnie sięgam do takich właśnie starych książek i mierzę się z czymś zwykłym. Tym razem po raz kolejny padło na ciasto drożdżowe z zakruszką i owocami. Dlaczego? Kilka razy podjęłam próbę upieczenia go i jeszcze nigdy efekt nie był moim zdaniem zadowalający, a to dałam za dużo owoców i zrobił się zakalcowaty, a to nie dopiekł się dostatecznie dobrze albo dla odmiany wypiekł się za bardzo i tak zawsze coś mi nie odpowiadało. Tymczasem chcę osiągnąć ideał w tej kwestii na miarę drożdżowego placka w wykonaniu mamy i babci… I co? Nadal muszę próbować.

Placek drożdżowy z zakruszką

500g mąki pszennej

2 żółtka i 2 całe jajka

szczypta soli

3/4szkl. cukru

70g drożdży

125g margaryny

cukier wanilinowy Appetita lub 1 laska wanilii

1,25szkl. mleka

Zakruszka:

100g mąki pszennej

100g cukru

100g masła

W małej ilości letniego mleka rozpuszczamy drożdże, łyżeczkę cukru, dodajemy trochę mąki i rozcieramy zaczyn. Odstawiamy go do wyrośnięcia. Żółtka i jajka ucieramy robotem z cukrem i wanilią. Margarynę roztapiamy i studzimy. Mąkę przesiewamy do miski, dodajemy wyrośnięty rozczyn, sól, wlewamy ubite jajka i mleko, wyrabiamy robotem ciasto. Następnie stopniowo dolewamy margarynę i nadal wyrabiamy ciasto. Odstawiamy do wyrośnięcia. W tym czasie przygotowujemy zakruszę- siekamy nożem masło z mąką i cukrem, następnie delikatnie zagniatamy. Wyrośnięte ciasto wykładamy na blachę, układamy na nim sezonowe owoce – tym razem dałam rabarbar – a na wierzch posypujemy zakruszą. Odstawiamy znowu do wyrośnięcia. Piekarnik rozgrzewamy do 180 stopni i pieczemy ciasto 45 minut.